Φροντίδα προς το παιδί

6 τρόποι για να έρθουμε πιο κοντά στην παιδικότητα των μεγαλύτερων παιδιών μας

Τα ανήλικα παιδιά στο σπιτικό μας είναι πλέον 8.5 και 6 χρονων. Αυτό αυτόματα σημαίνει πως έχουμε φύγει για τα καλά από τη νηπιακή ηλικία. Οδεύουμε στα σχολικά χρόνια και με τα δυο παιδιά και το μυαλό μας πλέον ως γονείς, σκέφτεται μόνο διάβασμα, δραστηριότητες, συναντηση με συμμαθητές, πρέπει, υποχρεώσεις, κούραση.

Ομως οι διακοπές του Πάσχα φέτος για εμένα ήταν ένα καμπανάκι να καταλάβω ότι το μικρότερο παιδί είναι πλέον μεγάλο. Δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στην γλυκιά (όχι πάντα) ηλικία των πρώτων ετών. Όμως τα παιδιά την έχουν ανάγκη την δική μας συμπεριφορά και ανταπόκριση όπως όταν ήταν βρεφάκια. Όσο χρονών και αν φτάσουν, μπορούμε πάντα να κάνουμε αγκαλιές, χάδια, να μιλάμε ζεστά και τρυφερά όπως τους μιλούσαμε στο παρελθόν. Η σύνδεση μας επανέρχεται και το έχουμε όλοι ανάγκη. Αποκτάμε μια γενική καλή επικοινωνία. Δεν είναι πάντα εύκολα όμως να γυρίσουμε έναν διακόπτη και να συμπεριφερόμαστε όπως τότε.

Πως όμως θα το πετύχουμε αυτό μέσα στους φρενήρεις ρυθμούς που ζούμε:

  1. Βλέπουμε μαζί, ή και μόνοι μας οι ενήλικες, φωτογραφίες από όταν ήταν μικρά παιδάκια
  2. Βλέπουμε αντίστοιχα βίντεο. Τα συνδέουμε στην τηλεόραση και τα βλέπουμε ένα απόγευμα όλοι μαζί
  3. Τα βιντεο της βάφτισης είναι πάντα καλή αφορμή για να θυμηθούμε εκείνες τις εποχές (παρεμπιπτόντως γνωρίζω άτομα που δεν έχουν βαφτίσει τα παιδιά τους, αλλά έχουν οργανώσει μια επαγγελματική φωτογράφιση και βιντεοσκήπηση μόνο και μόνο για τέτοιου είδους στιγμές)
  4. Όταν το δεύτερο παιδί ήταν μικροσκοπικό μωράκι, είχα αποφασίσει να μην στείλω τον μεγάλο στο σχολείο και να ξεκινούσε μια και καλή στα 4 του παιδικό σταθμό. Ήταν η πιο δύσκολη χρονιά, αλλά αν έπρεπε να θυμηθώ ένα ευχάριστο πράγμα ήταν τα τραγούδια που ακούγαμε και ακόμα μου έρχονται δάκρυα συγκίνησης, γιατί κακά τα ψέματα, την κούραση και τις δυσκολίες τις ξεχνάς εύκολα. Οπότε τραγουδήστε τους τα νανουρίσματα που λέγατε ή ακούστε τραγούδια που ακούγατε τότε.
  5. Στην αποθήκη έχω φυλάξει ένα κουτί με τα αγαπημένα τους βρεφικά παιχνίδια και 2-3 ρουχαλάκια από όταν ήταν 5-6 μηνών. Τα ανοίγουμε μια στο τόσο και διηγούμαστε ιστορίες. Πόσο τους αρέσει να τις ακούνε!
  6. Τα παιδιά θυμούνται ακόμα ταξίδια που κάναμε κάποια 3ημερα, οι 4 μας. Ή κάποιες βόλτες εντός της Αθήνας. Οπότε με την πρώτη ευκαρία ή βγάζουμε τα άλμπουμ και τα αναμνηστικά από τα ταξίδια ή επαναλαμβάνουμε αυτές τις βόλτες μας. Μια φορά έχουμε επαναλάβει το ίδιο ακριβώς ταξίδι. Στο Πήλιο. Στο ίδιο ξενοδοχείο, το ίδιο τριημερο. Με ένα παιδία στην αρχή και τη δεύτερη φορά με δυο παιδιά. Αχ ωραίες εποχές!

Ελπίζω να βοήθησα και θα χαρώ πολύ να ακούσω τους δικούς σας αντίστοιχους τρόπους για να “θυμάστε τα παλά”

Photo by Joshua Reddekopp on Unsplash

Tags:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *