Φροντίδα προς τον εαυτόΨυχολογία

Αυτοεκτίμηση ή αυτοπεποίθηση

Είμαι σε μια περίοδο της ζωής μου που αποφάσισα να μπω για τα καλά στην ψυχοθεραπεία. Και όχι, δεν μου ήταν καθόλου εύκολο. Κυρίως γιατί δεν μου είναι εύκολο να συζητήσω, ανοιχτώ και να λέω κάθε βδομάδα στην ψυχολόγο τα εσώψυχα μου και να δω από που πηγάζει η τόσο χαμηλή αυτοπεποίθηση μου. Ή μήπως τελικά αυτοεκτίμηση;

Κάπου παλιότερα είχα βρει την διαφορά τους και μέσα μου ήξερα να την εξηγήσω αλλά δυστυχώς δεν ήμουν σε θέση να το εξηγήσω και σε άλλους. Βρήκα όμως ένα πολύ ωραίο άρθρο όπου με ένα μόνο παράδειγμα του, έδωσε να καταλάβω αυτό ακριβώς που έψαχνα.

Με βεβαιότητα θα πω ότι έχω και τα δύο! Τι να κάνω γιατρέ μου; Ξέρω πλέον. Και μόνο η παρατήρηση όλων όσων νιώθω με κάνει να νιώθω ότι έχω κάνει ένα βήμα στον καλύρερο εαυτό μου. Όπως πολύ καλά ήδη έχω μάθει είναι το βασικότερο και δυσκολότερο βήμα.

Το άρθρο λοιπόν έδινε το πολύ ευφυές παράδειγμα:

[“Ήμουν 16 ετών και ένα αγόρι μου είπε πως τα κορίτσια δεν μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο. Όταν πήγα σπίτι, ανέφερα στον πατέρα μου την επιθυμία μου να γραφτώ σε μια ποδοσφαιρική ομάδα. “Αν το θέλεις τόσο πολύ, κάνε το” μου είπε. Έτσι κι έγινε. Γράφτηκα στη γυναικεία ομάδα ενός μεγάλου συλλόγου και άρχισα να παίρνω μεγάλη χαρά, παίζοντας ποδόσφαιρο στο οποίο τα κατάφερνα πολύ καλά. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους, απόκτησα αρκετούς φίλους, ταξιδέψαμε σε πολλές χώρες και απόλαυσα τα χρόνια εκείνα.”

Το παράδειγμα αυτό δείχνει, αρχικά, πως η συγκεκριμένη κοπέλα είχε καλή αυτοπεποίθηση. Ένα αγόρι της είπε πως τα κορίτσια δεν μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο, αλλά αυτή ήταν βέβαιη πως και τα κορίτσια μπορούν. Δεν έμεινε, όμως, σε αυτή της την πεποίθηση. Εάν διέθετε εξίσου καλή αυτοεκτίμηση, θα αρκούνταν να σκεφθεί από μέσα της ή και να επιχειρηματολογήσει περί του αντιθέτου και όχι να νιώσει “υποχρεωμένη” να το αποδείξει, και μάλιστα έμπρακτα, σε αυτόν, λες και από τη γνώμη του εξαρτιόνταν η επιβεβαίωση της ικανότητας των κοριτσιών να μπορούν να παίζουν ποδόσφαιρο. Αντ΄αυτού, θα μπορούσε να σκεφθεί τι άλλο θα της άρεζε να κάνει στον ελεύθερό της χρόνο, π.χ. χορό, γυμναστική, να μάθει κάποιο μουσικό όργανο κ.τ.λ., από το να αρχίσει να παίζει ποδόσφαιρο για το λόγο που το έκανε. ]

Αξίζει να του ρίξετε μια ματιά, το έχει γράψει ο ψυχολόγος ο κος Σάββας Σαλπιστής, Κλινικός Ψυχολόγος Πανεπιστημίου Στοκχόλμης.

Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;

(Αυτό το post γράφτηκε με αυτή τη μουσική υπόκρουση)

Tags:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.