Φροντίδα προς τον εαυτόΨυχολογία

Ενσυνείδηση ή αλλιώς mindfulness

Τα τελευταία χρόνια της ζωής μου παρατηρώ όλο και πιο συχνά ότι ζω τη ζωή τελείως διεκπεραιωτικά. Ειδικά τον πρώτο χρόνο της ζωής της Σ. που ήμασταν σπίτι μαζί με τον 2.5 χρόνια μεγαλύτερο αδερφό της, όπου περίμενα πως και πως να έρθει ο σύζυγος το βράδυ, όπου περίμενα πως και πως να έρθει η πεθερά μου από την επαρχία μετά από 3 μήνες κάθε φορά που έφευγε, όπου περίμενα πως και πως να κοιμηθούν για να ηρεμήσω.

Και εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν ζούσα καθόλου το τώρα. Ότι αν δεν κοιμηθεί καλά τώρα το μωρό, μετά θα αρχίζει να κλαίει για τα πάντα και δεν θα έχω υπομονή. Αν δεν φάει τώρα αυτό ο “μεγάλος”, μετά θα πεινάει και δεν έχω τί άλλο πια να δώσω. Αν δεν γίνει αυτό που έχω σχεδιάσει εγώ στο μυαλό μου, μετά θα έρθει η καταστροφή που είχα πλάσει στο μυαλό μου. Και ζούσα μόνιμα στο μέλλον. Στο χάλια μέλλον που είχα φανταστεί. Για το τώρα ούτε λόγος.

Και άρχισα να διαβάζω βιβλία και σελίδες στα ιντερνέτια και κατάλαβα ότι έχανα πολλά. Βασικά την μια και μοναδική στιγμή που άλλη σαν αυτή δεν θα ξαναέρθει. Και όντως υπάρχουν στιγμές που αναπολώ τις κατα τ’άλλα πολύ δύσκολες περιόδους που έζησα ολομόναχη τότε με δύο παιδιά και λέω μα γιατί δεν μπορούσα να ζήσω ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.

Και ξέρετε τι ωραίο συναίσθημα είναι να αρχίζεις έστω και λίγο κάθε μέρα να συνειδητοποιείς πόσο όμορφη είναι η φύση – έστω και αυτό το μικρό δείγμα της που βλέπουμε όλοι όσοι κατοικούμε στην πρωτεύσουσα- αρκεί να έχουμε τα μάτια μας εκεί την ώρα που περπατάμε, οδηγούμε, κινούμαστε με τα ΜΜΕ. Συνειδητοποίησα ότι δεν έχει μόνο περιστέρια η Αθήνα, αλλά και καρακάξες. Είδα μέχρι και γλάρους στα -σχεδόν- βόρεια προάστια που μένουμε (αλήθεια, τι γυρεύουν οι γλάροι εδώ;)

Και αν είσαι γονιός, τελικά δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από το να ζεις το απόγευμα σου όπως τα φέρνει η ροή της μέρας και ας είναι η στίβα με τα άπλυτα στο νεροχύτη μέχρι πάνω και η αντίστοιχη στίβα στο μπάνιο και στην σιδερώστρα. Προτιμώ τα παιδιά μου να με βλέπουν να γελάω και να ΖΩ πραγματικά μαζί τους, παρά να θυμούνται μια μονίμως αγχωμένη multitasking μάνα που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ τα προλαβαίνει όλα (#not).

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας δούμε τώρα όλοι κάτι γύρω μας που τόσο καιρό δεν είχαμε προσέξει ποτέ. Το να ρίξεις έστω και ένα λεπτό τους ρυθμούς σου, θα σου δώσει μεγαλύτερη όρεξη για να πεις “Όλα θα πάνε καλά στο τέλος, και αν δεν πάνε καλά δεν είναι το τέλος” 🙂

Δωρεάν εκτυπώσιμο

Αυτή την εβδομάδα έχω φτιάξει ένα δωρεάν εκτυπώσιμο αρχείο για να τα κολλήσεις σε μέρη του σπιτιού σου, του γραφείου, του αυτοκινήτου, όπου θες για να σου υπενθυμίζεις να σε αγαπάς. Η τελευταία σελίδα του αρχείου είναι μικρά μηνυματάκια για να τα κόψεις και να τα κολλάς στα ταπεράκια σου, στην οθόνη του υπολογιστή, στο πορτοφόλι σου.

Θα σου έρθει αυτόματα στο email σου όταν εγραφείς στο newsletter:

Κάντε εγγραφή για να μην χάνετε τίποτα και να λαμβάνεται δωρεάν εκτυπώσιμα

Photo by Lesly Juarez on Unsplash. Τα links δεν είναι χορηγούμενα, είναι απλά προσωπικές απόψεις που με βοήθησαν στην προσωπική μου ανάπτυξη. Είναι affiliate link. Αν θέλετε, μπορείτε να υποστηρίξετε την προσπάθεια.

Tags:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.